Zondag 15 Februari 2009 om 11:16
Een vast gegeven is het winkelen op zaterdagmiddag in Leerdam. Met Marijcke de stad in, winkel in, winkel uit met daarbij opvallend veel kledingwinkels. Het valt mij telkens weer op hoeveel kledingzaken er zijn, maar dat is een gegeven wat elders ook voorkomt (zie Texel). Aan de vele plastic tasjes met kleding daarin zou je niet denken dat er een recessie is.
Elke keer wanneer ik in de stad loop verbaast het mij dat ik niemand tegenkom die ik ken. Geen klasgenoten, geen buurjongens of buurmeisjes, behalve twee dames die in kledingzaken werken. Tijdens een van de vele bezoeken in een modewinkel werd ik aangesproken met een welgemeend 'Ha Henk'. Ik vind het altijd moeilijk om te zeggen dat ik de ander niet meer ken, dus probeer ik door 'slimme vragen' erachter te komen wie de ander is. De ene, Maja, bleek een buurmeisje te zijn, de ander een klasgenote, Gina. Zij heette vroeger Gijsje, maar vond die naam niet mooi genoeg om daar haar verdere leven mee te slijten.
Telkens wanneer we in de stad zijn ga ik even de kledingzaken binnen om de meiden te groeten. Marijcke schuift altijd mee de zaak binnen en ja, even later staat Maja of Gina een jasje of een truitje in te pakken en gaan we met een legere portemonnee naar buiten. Het zijn dus dure dames, maar je moet wat over hebben voor oude bekenden. En ook vandaag, zaterdag, gingen we de 'winkel van Gina' uit met een plastic tas in ons hand.
Ik woonde vroeger in het centrum in een klein huis. Nu staat er een grote parkeergarage. Als ik er voorbijloop zie ik mijn geboortehuis nog in mijn gedachten terug. Leerdam is het Leerdam niet meer van vroeger, dus reis ik zondag met genoegen weer terug naar Texel. Dat is al vele jaren mijn thuishonk en je kunt je geen beter honk bedenken.
Tja, Maja en Gina wonen er niet, maar daar zijn vele anderen voor in de plaats gekomen.
Zaterdag 14 Februari 2009 om 09:30
Vrijdag
Vanochtend de auto ingepakt om naar Leerdam te gaan, naar
mijn moeder die in het verzorgingshuis Koningin Emma woont. Het mooie van dit
tehuis is dat het nog zelfstandig is en dus nog niet is ondergebracht bij een
groot geheel zoals dat op Texel het
geval is. Men kan nog zelfstandig beslissingen nemen en dat geeft ruimte om de
zorg zo optimaal mogelijk te maken. Geen gigantische overhead en geen bestuur
dat op grote afstand staat van de te
geven zorg. Een verademing vergeleken met Omring, waar men van voren niet weet
wat er van achteren gebeurt en waar de directie bezuinigt door de trap van
boven naar beneden schoon te vegen, maar vergeet bij zichzelf te beginnen en
waar de bezuinigingen terecht komen bij de mensen, die de zorg moeten bieden. Hoe het ook kan is te vinden bij het Koningin
Emmahuis, waar een hostess de nieuwe bewoner ontvangt en deze bewoner een week
begeleidt om hem/haar kennis te laten maken met alle mogelijkheden die het
tehuis te bieden heeft. Bij deze kennismaking hoort ook een gesprek met de
directeur, die de nieuwe bewoner welkom heet. Drie maal per dag wordt aan de
bewoner gevraagd of hij/zij nog wat nodig heeft op het gebied van zorg. Zo kan
het dus gelukkig nog.
Tijdens de reis naar Leerdam gaf de ruitenwisser bijna de
geest. Gelukkig bleek bij een garage dat het ongemak verholpen kon worden door
een spuitje olie in het besturingsapparaat te doen. In de garage stond een
prachtige Mercedes cabriolet, tien jaar oud, maar nog steeds een plaatje. Maar
ja, hij zal daar blijven staan, want Bruin kan dat niet trekken.
Vanavond nog een wandeling gemaakt over de Lingedijk, een
mooie dijk gelegen aan een nog mooiere rivier. Voor de lezers van deze weblog
een advies: ga eens wandelen of fietsen langs de Linge en geniet van de
prachtige omgeving.
Zaterdag 14 Februari 2009 om 08:28
Vrijdag
Rosa
Het is wel lekker om om tien uur te beginnen. ’s Ochtend is er altijd wat de te doen in huis en buitenshuis en dan is het prettig daar ook tijd voor te hebben.
Het GALM-project wordt weer uitgebreid met 29 deelnemers, verdeelt over het hele eiland. Een prima project om ‘de vaart er in te houden’ bij de senioren. Voor mij betekent het weer extra administratie, maar dat doe ik met groot plezier.
Vandaag naar de NBC geweest om de bankboeken weg te brengen. Dit is weer zo’n ijkpunt waarbij je ontdekt hoe snel de tijd gaat.
De bar van ‘De Buureton’ is een goeddraaiend geheel. Er wordt heel veel koffie en thee geschonken, maar een wijntje of een juttertje gaat er bij sommigen ook wel in. De bar moet natuurlijk wel bevoorraad worden, dus vandaag de auto gepakt en met dozenvol ‘genotsartikelen’ weer teruggekeerd. Sinds een half jaar betrekken we de koffie van de Wereldwinkel en daar hebben we geen spijt van. In de hal van ‘De Buureton’ staat een tafeltje met artikelen uit de Wereldwinkel en om de drie weken worden er weer nieuwe artikelen neergezet.
De vrijdagmiddag is ‘opruimtijd’. Alles wat is blijven liggen in de week, vaak wat administratieve klusjes, wordt op deze middag weggewerkt en dat was dus ook deze keer het geval.
De vrijdag geeft rust in de tent, want Henk heeft tegenwoordig op vrijdag vrij, maar het moet niet de hele week zo’n rust zijn.
’s Avonds naar Klif geweest en daar het optreden bijgewoond van An en Jan. Genoten van deze avond, mede ook omdat het er altijd gezellig is.
Niet te laat naar bed gegaan, want morgen ga ik met een vriendin naar Amsterdam.
Vrijdag 13 Februari 2009 om 10:26
Donderdag
Henk
Elke morgen oppassen, want Koning Winter heeft, al is het niet veel meer, wat onaangename verrassingen in petto.
Gelukkig (even afkloppen) zijn er nog geen valpartijen geweest bij de bezoekers van ‘De Buureton’ en dat moet maar zo blijven!
Vanmorgen een vergadering bijgewoond van een nieuwe overleggroep met de mooie naam Kernachtig. Doel is om, daar waar mogelijk, samen te werken in het opzetten van activiteiten maar ook om met de aanwezige instellingen apart een activiteit te ontwikkelen. Onze stichting zit als een spin in het seniorenweb en heeft contacten met veel instellingen. Tijdens deze bijeenkomst kwam het idee naar voren om met de bibliotheek een ‘game-activiteit’ te ontwikkelen. Doel is om jongeren senioren te laten kennis maken met de vele mogelijkheden van de computer, vooral ook op het gebied van game-spelletjes.
Het blijft overigens altijd oppassen dat er niet teveel overleggroepen ontstaan met vaak dezelfde items.
Vanmiddag nog weer les gehad van Rosa hoe om te gaan met het maken van deze weblog. Ik blijf het proberen!
Er blijft vraag naar de routebeschrijving ‘terug naar de jaren vijftig’. Deze beschrijving is een rondje Den Burg zoals het was in de jaren vijftig. Straten zijn inmiddels veranderd, er is veel bijgebouwd en ook veel gesloopt. Tientallen winkeltjes zijn verdwenen, maar er zijn er ook velen bijgekomen. Vooral voor de geboren en getogen Texelaars een leuke bezigheid terug te gaan naar de jaren vijftig. Via deze weblog een oproep van ons om de beschrijving te komen halen in ‘De Buureton’. De routebeschrijvingen weer aangevuld, want er was er nog maar één meer over.
Vanavond gestudeerd. Ik studeer aan de Theologische Universiteit en ik ben nu bezig, na een paar maanden terug Hebreeuws te hebben afgerond, met de soms fatale samenwerking tussen de moderne tijd en een verstikkende bureaucratie. De Holocaust is daar een verschrikkelijk voorbeeld van. Genocide is van alle tijden, maar een volledig geplande en bureaucratisch uitgevoerde vernietiging van de Joden is een ongehoord fenomeen. De vraag is of dat ook in onze tijd, in onze Westerse wereld en met ons als slachtoffers of als uitvoerenden, nog kan gebeuren, wanneer ook wij geconfronteerd worden met een uiterst geraffineerde bureaucratie.
Rosa
In alle vroegte onze zoon naar de boot gebracht. Het was uitkijken, want het was sneeuwerig en glad.
Bij de Mokbaai, ik was er tenslotte toch in de buurt, met de hond gewandeld, maar wij beiden vonden het te koud. Wat verlang ik naar mooi weer!
De donderdag is een drukke, maar heel gezellige dag in ‘De Buureton’.
’s Ochtends Engelse les met Aliette Fonds en schilderen met Hilde van der Kamp en ook de biljartzaal is volledig gevuld. Als gastvrouw zorg ik voor de deelnemers en de docenten, maar ook voor onze vaste plantenverzorgster Geke Mooijen.
In de middag is er bijna geen doorkomen meer aan, zo druk is het in ‘De Buureton’. Deze keer de drukte niet echt meegemaakt, want op huisbezoek geweest in Oosterend in het kader van het partnerhuisbezoek.
Met de ANBO De Cocksdorp afgesproken dat zij gebruik kunnen maken van onze beamer. Na terugkomst even de wetenswaardigheden van de dag doorgesproken met Louise en Sjaak Sipsma, die ‘De Buureton’ schoonhouden. Vanavond lekker op de bank gezeten voor het houtkacheltje.
Donderdag 12 Februari 2009 om 11:29
De woensdag van Henk
Een leuk begin van de dag, want ik heb mijn nieuwe fiets opgehaald bij Melle Zegel. Zoals gisteren al gemeld ben ik een verwoed fietser en dus komt een nieuwe fiets altijd van pas.
Afgelopen maandag een boekje gekregen met de naam Texelse Telefoongids 1945. Dit gidsje is ter gelegenheid van de open dagen van de Spinbaan in 1995 uitgegeven. Het boekje is niet meer verkrijgbaar, dus ga ik aan de slag via ons stencilapparaat het te herdrukken. De telefoongids zal bij onze stichting vanaf maandag 23 februari te verkrijgen zijn voor de prijs van € 4,-.
Met Liesbeth Rijk het programma van het Alzheimer Café op dinsdag 24 februari doorgenomen . Liesbeth en ik zijn kroegbazen. De taak van de kroegbaas is de gastsprekers te interviewen, waarbij uiteraard de bezoekers vragen kunnen stellen. Het Alzheimer Café wordt goed bezocht en gelukkig zijn er veel vrijwilligsters die meehelpen deze avonden tot een succes te maken. Aankomende keer komt Johan Smal, een neuropsycholoog, die komt vertellen wat een neuropsychologisch onderzoek inhoudt. De muziek zal worden verzorgd door Jan Bakker (accordeon).
Gebeld door een mevrouw uit Friesland met de vraag of het sprookjesboekje ‘De droomreis van Bas’ nog te verkrijgen is. Zij had over het boekje gehoord en wil graag haar Texelverzameling uitbreiden met deze uitgave van de Stichting Welzijn Ouderen Texel. ‘De droomreis van Bas’ is een aantal jaren terug geschreven door de voorleesoma’s – en opa’s..
Vanmiddag met Rosa naar De Koog geweest, maar zij heeft daar meer over te melden.
Vanavond pannenkoeken gegeten in Klif 23 met onze Duitse vrienden. Zij zijn dol op deze lekkernij en we ontkomen er niet aan met ze mee te gaan (overigens geen straf).
Tenslotte gekeken naar het Nederlands elftal tegen Tunesië, de nr. 3 van de wereldranglijst tegen de nummer 53. Zoals vaak bij vriendschappelijke wedstrijden (zo vriendschappelijk was het nou ook weer niet) uitermate saai om naar te kijken.
De woensdag van Rosa
In plaats van gewandeld vanmorgen gefietst. Het was koud en glibberig. Krantje gelezen en om half tien bij mijn schoonouders op de koffie. Dit is al vele jaren een vast gegeven.
Om tien uur naar ‘De Buureton’ gegaan, waar een SWOT-kopje koffie klaarstond in de biljartzaal. Ook hier is er sprake van een traditie, want koffie drinken met de biljartclub van de woensdagmorgen hoort erbij.
Naast het ontvangen van mensen, die zich opgeven voor het SWOT-diner en ook nog vaak vragen hebben over andere SWOT-zaken, heb ik me beziggehouden met het bijwerken van de administratie van het sportieve gedeelte van de activiteiten van onze stichting, te weten het GALM-project, gymlessen en volksdansen. Deze sportieve activiteiten onder de titel 55+actief in beweging trekken veel senioren en is een belangrijk onderdeel van onze werkzaamheden. Ze worden overal op het eiland gegeven.
Vlug naar huis gegaan voor een hapje eten en rond enen weer terug om te zorgen voor een kan koffie voor de bridgers. Deze groep wordt steeds groter en telt nu ongeveer twintig liefhebbers. Zelf bridge ik ook graag, maar kan helaas niet aanschuiven.
In de andere zaal was het seniorenkoor Melodei actief. Zij zoeken overigens nog zanglustigen, waarbij vooral tenoren hoog op het verlanglijstje staan.
Het was rustig in de biljartzaal, want in De Koog worden de Texelse kampioenschappen biljarten gehouden voor allerlei soorten groepen, waaronder ook senioren.
Vanmiddag met Henk naar De Koog getrokken om, zoals we dat elk jaar doen, de verrichtingen van ‘onze’ biljarters te bewonderen
Donderdag 12 Februari 2009 om 10:05
De woensdag van Henk
(meer)
Woensdag 11 Februari 2009 om 10:24
Wij zijn gevraagd om deze week als bloggers op te treden. Wie wij zijn? Wij zijn Rosa Harbers en Henk Snijders.
Ik, Henk, ben geboren op 8 mei 1947 in het centrum van de glasstad Leerdam. In die tijd was het ’s avonds om 6 uur heel druk, want van beide kanten kwamen veel arbeiders op de fiets door de stad. Aan de ene kant was de glasfabriek met ruim 3000 arbeiders, aan de andere kant van het centrum een grote houtzagerij met 800 arbeiders. Nu is de houtzagerij weg en de glasfabriek kent nog maar 800 werknemers.
Na de schooltijd heb ik een aantal baantjes gehad (laboratorium, verzekeringskantoor, opleiding verkoper wasmachines, leidinggevende thuiszorg en thans welzijnswerk voor senioren). Ook nog de dienstplicht vervuld, waar ik vaak in de weekenden op de kazerne moest blijven, want ik had moeite met de wonderlijke discipline die binnen het leger heerste.
….en ik ben Rosa Harbers, geboren in Lichtenvoorde (de Achterhoek). Op 17-jarige leeftijd ben ik verhuisd naar Nijmegen om de A-opleiding te gaan volgen. Daarna ben ik naar Deventer vertrokken voor een volgende opleiding. Deventer is een prachtige stad met mooie gerestaureerde wijken.
Amsterdam was de volgende pleisterplaats en daar heb ik gewoond tot ik mijn Texelse Willem tegenkwam. Ik ben met hem getrouwd en woon ondertussen al weer 23 jaar op Texel.
Mijn eerste baan was in het verpleeghuis. Hard gewerkt en veel gelachen. Jochem Inia was toen de leidinggevende. Jammer dat hij wegging!
Daarna ben ik gaan werken als wijkverpleegkundige bij het Groene Kruis. Door allerlei fusies heet het nu Omring.
In 2000 ben ik begonnen bij de Stichting Welzijn Ouderen Texel, waar ik tot nu toe met heel veel plezier werk.
(meer)
Dinsdag 10 Februari 2009 om 09:38
De komende week wordt het weblog bijgehouden door
Henk Snijders en
Rosa Harbers van de Stichting Welzijn Ouderen Texel.
